Artykuły Czwartkowe - czwartek.com.pl

Króliki dzikie i hodowlane

listopad 14, 2009 on 5:02 przed południem | In Edukacja |

Króliki fermowe i ich żywienie uważa się jako opłacalne tylko w tedy gdy hodowca produkuje pasze na własny użytek, ewentualnie dokupuje niewielkie ilości pasz. Najbardziej opłacalne są małe hodowle, w których opiekun karmi zwierzęta odpadkami z gospodarstwa domowego i paszami darmowymi, czyli takimi jakie nie wymagają specjalnej uprawy lub zakupu. Ta grupa pasz jest źródłem białka, które stanowi budulec ciała zwierząt i ich okrywy włosowej.

Długość ciała królika dzikiego 35-50 cm, masa ciała od 1 do 2 kg. Grzbiet ma ubarwienie brązowoszare lub żółtoszare, spód ciała jest biały. Krótki ogon jest od góry czarny, od spodu biały. Niektórzy mogą pomylić go z zającem szarakiem, gdyż przypomina go nieco swoim wyglądem. Występuje w niemal całej Europie (poza Skandynawią),
północno-zachodniej Afryce, a także w Australii i na Nowej Zelandii, gdzie został introdukowany na przełomie XVIII i XIX wieku.

Królik powinien mieć w klatkach czysto. Kał i niedojedzone resztki pożywienia powinny być codziennie usuwane a ściółka w klatkach zmienna raz w tygodniu. Już same klatki powinny zabezpieczać zwierzęta przed wilgocią i przeciągami. W celu walki z zarazkami klatki powinny być odkażane przynajmniej raz w miesiącu.

W Polsce króliki występują niezbyt licznie i żyją głównie w południowo zachodniej oraz zachodniej i środkowej części kraju. Jest zwierzęciem roślinożernym. Żywi się latem soczystymi roślinami, zimą gałązkami drzew i krzewów, trawą oraz bulwami i korzeniami roślin, wygrzebywanymi spod ziemi. Królik, w odróżnieniu od swoich krewniaków zajęcy, kopie w ziemi nory. Nory te zawierają jedną dużą komorę gniazdową oraz liczne chodniki, mające w kilku miejscach wyjście na powierzchnię ziemi.